Carbo medicinalis VP, tabletki na niestrawność i wzdęcia, 20 szt., 300 mg

Dawkowanie

Doustnie. Niestrawność i wzdęcia. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 3-4 tabl. kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Tabletki można połykać w całości, jednak w celu ich szybszego działania zalecane jest ich rozgryzanie. Biegunki. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: jednorazowo ok. 4 g (10-13 tabl.), najlepiej w postaci przygotowanej z rozkruszonych tabletek wodnej papki. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli to konieczne. Zatrucia lekami i związkami chemicznymi. Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle ok. 12,5 g (41-42 tabl.). W razie potrzeby można ją podawać kilka razy w ciągu doby. Dzieci poniżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby można ją powtarzać co 4-6 h. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku podeszłym, u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. W leczeniu zatruć lekami i substancjami chemicznymi lek podaje się najczęściej w zawiesinie wodnej, np. do płukania żołądka. Sporządza się ją mieszając rozkruszone tabletki z 400 ml wody destylowanej. Zawiesina powinna mieć konsystencję gęstej śmietany. Podaje się ją doustnie przez zgłębnik w zalecanej dawce i usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów, odzyskując całkowitą ilość podanego węgla.

Wskazania

Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi - po porozumieniu z lekarzem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Preparatu nie należy stosować u pacjentów nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych.

Skład

1 tabl. zawiera 300 mg węgla aktywnego. Lek zawiera sacharozę, sód.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Węgla aktywnego nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami, ponieważ może je adsorbować i osłabiać ich działanie. W leczeniu ostrych zatruć inne niezbędne leki należy podawać parenteralnie; jeśli konieczne jest wywołanie wymiotów przez lek doustny (np. ipekakuanę), należy wywołać je przed podaniem węgla. Węgiel należy podać 30 - 60 min po ustaniu wymiotów. Nie należy stosować węgla, kiedy niezbędne jest podanie doustne specyficznego antidotum np. metioniny. Istnieje zagrożenie aspiracją do płuc w czasie podawania leku u pacjentów nieprzytomnych oraz w przypadku zatrucia lekami hamującymi OUN lub prowadzącymi do drgawek. W takich sytuacjach przed wykonaniem płukania żołądka, wymagane jest zabezpieczenie w postaci intubacji. Lek jest mało skuteczny w zatruciu między innymi: kwasem borowym, siarczanem żelaza (II) i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, etanolem, metanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej a także kwasami i zasadami nieorganicznymi. Pacjenci przyjmujący lek przez 7 dni z powodu wzdęć lub 2 dni z powodu biegunki, u których pomimo leczenia objawy utrzymują się, powinni skontaktować się z lekarzem. Tak samo powinny postąpić osoby przyjmujące lek z powodu biegunki, jeśli wystąpi u nich gorączka lub krew w stolcu (leczenie wyłącznie węglem może być niewystarczające). Ostrożnie stosować w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (np. środki przeciwcholinergiczne, opioidy). Środki przeczyszczające należy stosować ostrożnie i tylko sporadycznie podczas leczenia węglem aktywnym, ponieważ ciężka i długotrwała biegunka może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Lek zawiera 253,5 mg sacharozy w 1 tabl., co odpowiada 3,3 g sacharozy
w 13 tabl. oraz 10,6 g sacharozy w 42 tabl. - należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą; pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować leku. Preparat zawiera 1,029 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 1 tabl., co odpowiada 13,4 mg sodu w 13 tabl. (stanowi to 0,67% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych) oraz 43,2 mg sodu w 42 tabl. (stanowi to 2,16% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych).

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dotychczas brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania węgla aktywnego podczas ciąży i karmienia piersią. Z uwagi na fakt, że węgiel aktywny nie wchłania się z przewodu pokarmowego mało prawdopodobne jest, by wywierał on niekorzystny wpływ na dzieci karmione piersią.

Stosowanie innych leków

Może osłabiać wchłanianie innych leków z przewodu pokarmowego. Węgiel adsorbuje następujące substancje lecznicze: kwas acetylosalicylowy i inne salicylany, barbiturany, benzodiazepiny, chlormetiazol, chlorochinę, chlorpromazynę i podobne do niej fenotiazyny, klonidynę, kokainę i inne leki stymulujące OUN, digoksynę, digitoksynę, ibuprofen, kwas mefenamowy, mianserynę, nikotynę, paracetamol, parakwat, środki z grupy inhibitorów MAO, fenytoinę, propranolol i inne środki blokujące receptory β-adrenergiczne, chininę, teofilinę, zidowudynę. Leki należy stosować co najmniej 2 h przed lub po przyjęciu węgla leczniczego. W leczeniu ostrych zatruć niezbędne inne leki należy podawać parenteralnie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane

Częstość nieznana: wymioty (zwłaszcza u dzieci), zaparcia, aspiracja do płuc (zwłaszcza podczas wymiotów po podaniu węgla). Węgiel barwi stolec na czarno.

Adres producenta/dystrybutora

Ul. Przemysłowa 2, 35-105 Rzeszów [email protected]