Inovox Ultra 2,5 mg/ml, roztwór do płukania gardła i jamy ustnej, 150 ml

Dawkowanie

Dorośli:

Zaleca się płukanie jamy ustnej i gardła od 2 do 3 razy na dobę, po 10 mL roztworu. Roztwór można rozcieńczyć w niewielkiej ilości wody. Roztworu nie należy połykać.

Zaleca się stosowanie tego leku przez maksymalnie 3 dni.

Nie należy stosować tego leku przez dłuższy czas i nie należy przekraczać zalecanej dawki. Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z  lekarzem.

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak danych, nie zaleca się stosowania leku Inovox Ultra u dzieci i młodzieży.

Skład

Ciąża i karmienie piersią

Postacie doustne (np. tabletki) flurbiprofenu mogą powodować działania niepożądane u nienarodzonego dziecka. Nie wiadomo, czy to samo ryzyko dotyczy leku Inovox Ultra 2,5 mg/mL. 

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, powinna zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Inovox Ultra 2,5 mg/mL w ostatnich 3 miesiącach ciąży. Nie należy stosować leku 

Inovox Ultra 2,5 mg/mL w trakcie pierwszych 6 miesięcy ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie koniecznie i zalecone przez lekarza. Jeżeli konieczne jest leczenie w tym okresie, należy stosować najmniejszą dawkę przez jak najkrótszy czas.

Należy unikać stosowania leku podczas karmienia piersią.

Jeśli pacjentka chce zajść w ciążę lub występują u niej zaburzenia płodności, powinna skontaktować się z lekarzem, ponieważ ten lek może powodować zaburzenia płodności. 

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. 

Niektóre leki mogą zaburzać działanie leku Inovox Ultra lub zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.

W szczególności należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje:

• leki moczopędne (leki zwiększające produkcję moczu, np. furosemid i spironolakton);
• glikozydy nasercowe (leki stosowane w chorobach serca, takie jak digoksyna);
• inhibitory konwertazy angiotensyny ACE (np. kaptopril) lub antagoniści receptora angiotensyny II  (np. losartan), leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego);
• leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) stosowane w zapobieganiu powstawania zakrzepów krwi;
• leki zapobiegające agregacji płytek krwi, stosowane do rozrzedzania krwi;
• lit, stosowany w leczeniu depresji;
• zydowudynę, lek przeciwwirusowy;
• metotreksat, stosowany w leczeniu niektórych nowotworów i niektórych rodzajów chorób układu odpornościowego, na przykład reumatoidalnego zapalenia stawów;
• cyklosporynę i takrolimus, leki immunosupresyjne stosowane do zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej;
• leki znane jako kortykosteroidy, stosowane w leczeniu chorób o podłożu zapalnym (np. prednizon, deksametazon, hydrokortyzon);
• leki przeciwdepresyjne zwane „selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)”  (np. paroksetyna, fluoksetyna);
• antybiotyki zwane chinolonami (np. cyprofloksacyna);
• mifepriston, lek stosowany w celu wywołania poronienia (przyjęty obecnie lub w ciągu ostatnich 12  dni);
• jakikolwiek inny lek przeciwzapalny (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy znany jako aspiryna i leki należące do inhibitorów COX-2 (np. celekoksyb).

Powyższe interakcje zostały zgłoszone szczególnie w przypadku przyjmowania leków z flurbiprofenem w postaciach do stosowania ogólnoustrojowego.

W przypadku stosowania zalecanych dawek nie zgłoszono interakcji z innymi lekami.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek może powodować senność, zaburzenia widzenia, zawroty głowy i zmęczenie. Pacjent powinien mieć pewność, że nie występują u niego takie działania niepożądane, zanim będzie prowadził pojazd lub obsługiwał maszyny.

Adres producenta/dystrybutora