Magnefar B6 Forte, tabletki na niedobory magnezu, 60 szt.

Dawkowanie

Dorośli:

od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku.

Dzieci i młodzież:

U dzieci zalecenia dotyczące dawkowania są następujące:

wiek: 6 - 14 lat:

• masa ciała 21 - 30 kg: dawka leku od 1 do 2 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku
• masa ciała 31 - 39 kg: od 2 do 3 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku

wiek: 14 - 18 lat:

• masa ciała ≥ 40 kg: od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłku

Wskazania

• przejściowe zmęczenie, ospałość,
• skurcze mięśni, mrowienie,
• nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, niepokój,
• objawy lęku (skurcze przewodu pokarmowego, kołatanie serca),
• drganie powiek,
• zaburzenia snu o niewielkim nasileniu.

Przeciwwskazania

Skład

Substancjami czynnymi leku są magnezu cytrynian i pirydoksyny chlorowodorek (witamina B6). 

Jedna tabletka powlekana zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu (Magnesii citras) oraz 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum).

Pozostałe składniki to:

• Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
• Otoczka tabletki: alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171), glicerolu monokaprylokapronian (typ 1), sodu laurylosiarczan.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Magnefar® B6 Forte należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać niedobór magnezu.

W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć pod kontrolą lekarza od dożylnego podawania magnezu.

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może przyczyniać się do rozwoju próchnicy.

Lek podawany w dawce wyższej niż zalecana może powodować biegunkę.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi.

W wyniku długotrwałego stosowania magnezu może zwiększyć się stężenie potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z kontrolowanym spożyciem potasu i osłabioną czynnością nerek.

Długotrwałe stosowanie pirydoksyny (kilka miesięcy lub lat) może spowodować zaburzenia nerwów czuciowych. Objawy obejmują: drętwienie i zaburzenia poczucia pozycji, mrowienie w dłoniach i stopach a także stopniowo postępujące zaburzenia koordynacji ruchów. W większości przypadków objawy ustępują po zaprzestaniu stosowania pirydoksyny.

Jeśli wystąpią działania niepożądane, należy tymczasowo, do ustąpienia objawów, przerwać stosowanie leku lub zmniejszyć dawkę.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie w porozumieniu z lekarzem.

Badania nie wykazały szkodliwego działania magnezu w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Lek może być stosowany w okresie karmienia piersią wyłącznie w porozumieniu z lekarzem. Zaleca się aby w okresie karmienia piersią dawka witaminy B6 nie przekraczała 20 mg na dobę.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. 

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ mogą one powodować niedobór magnezu i (lub) witaminy B6 poprzez m.in. zwiększenie ich wydalania z organizmu lub osłabienie wchłaniania:  

• niektóre antybiotyki (cisplatyna, cyklosporyna A, ryfampicyna, amfoterycyna B, penicylamina, izoniazyd, cykloseryna); 

• bisfosfoniany (leki stosowane w leczeniu osteoporozy); 

• leki moczopędne (np. tiazydy lub furosemid); 

• cetuksymab lub erlotynib (leki stosowane w leczeniu nowotworów); 

• inhibitory pompy protonowej (leki stosowane w leczeniu zgagi, takie jak pantoprazol czy omeprazol); 

• foskarnet (lek przeciwwirusowy); 

• pentamidyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych lub zakażeń płuc); 

• hydralazyna (lek stosowany w obniżaniu ciśnienia krwi); 

• fosforany, związki żelaza lub sole wapnia; • środki antykoncepcyjne; • leki przeczyszczające. 

W przypadku stosowania tych leków może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki leku Magnefar B6 Bio oraz Magnefar B6 Forte.  

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje lewodopę (lek stosowany  w leczeniu choroby Parkinsona), gdyż witamina B6 może hamować jej działanie. 

Nie należy przyjmować równocześnie leków zawierających magnez i niektórych antybiotyków (fluorochinolony, tetracykliny) czy leków stosowanych w leczeniu osteoporozy (tzw. bisfosfoniany), gdyż magnez może zmniejszać ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Należy zachować co najmniej 2-3 godzinny odstęp między przyjęciem tych leków a zastosowaniem leku Magnefar B6 Bio lub Magnefar B6 Forte. 

Przy jednoczesnym zastosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (takimi jak amiloryd i spironolakton), lub z innymi lekami zawierającymi magnez (takimi jak leki przeczyszczające, leki zobojętniające sok żołądkowy), istnieje ryzyko wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem. Ryzyko jest szczególnie zwiększone  u osób z niewydolnością nerek. 

Działania niepożądane

Rzadko: bóle brzucha, luźne stolce lub biegunka na początku leczenia (zwykle o małym nasileniu  i przemijające); zaczerwienienie skóry. Bardzo rzadko: reakcje alergiczne. 

Adres producenta/dystrybutora