Acard 75 mg, tabletki dojelitowe stosowane w chorobach niedokrwiennych serca, 60 szt.

Sposób użycia

Sposób podania. Tabletki należy przyjmować po posiłku, połykać w całości. 

Dawkowanie

Doustnie.

Zapobieganie zawałowi serca u osób dużego ryzyka, po przebytym epizodzie niestabilnej choroby wieńcowej, prewencja wtórna u osób po przebytym zawale serca, stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych, angioplastyce wieńcowej, zapobieganie napadom przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA) i niedokrwiennego udaru mózgu u pacjentów z TIA, po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu u pacjentów z TIA, u osób z zarostową miażdżycą tętnic obwodowych:

75 lub 150 mg na dobę.

Świeży zawał serca lub podejrzenie świeżego zawału serca (tabletki dojelitowe mogą być stosowane, gdy ASA nie jest dostępny w tabl. niepowlekanych):

jednorazowo 300 mg, tabl. dojelitowe należy bardzo dokładnie rozgryźć, aby przyspieszyć wchłanianie.

Zapobieganie zakrzepicy naczyń wieńcowych u pacjentów z mnogimi czynnikami ryzyka, zapobieganie zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale unieruchomionych, np. po dużych zabiegach chirurgicznych jako uzupełnienie innych sposobów profilaktyki:

75-150 mg na dobę. 

Wskazania

Choroba niedokrwienna serca oraz wszelkie sytuacje kliniczne, w których celowe jest hamowanie agregacji płytek krwi:

• zapobieganie zawałowi serca u osób dużego ryzyka;
• świeży zawał serca lub podejrzenie świeżego zawału serca;
• po przebytym epizodzie niestabilnej choroby wieńcowej;
• prewencja wtórna u osób po przebytym zawale serca;
• stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych, angioplastyce wieńcowej;
• zapobieganie napadom przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA) i niedokrwiennego udaru mózgu u pacjentów z TIA;
• po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu u pacjentów z TIA;
• u osób z zarostową miażdżycą tętnic obwodowych;
• zapobieganie zakrzepicy naczyń wieńcowych u pacjentów z mnogimi czynnikami ryzyka;
• zapobieganie zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale unieruchomionych, np. po dużych zabiegach chirurgicznych jako uzupełnienie innych sposobów profilaktyki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu lub inne salicylany. Skaza krwotoczna. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy. Ciężka niewydolność nerek lub wątroby. Napady tzw. astmy aspirynowej w wywiadzie, wywołane podaniem salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, szczególnie NLPZ. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg na tydzień.

III trymestr ciąży. Nie stosować u dzieci do 12 lat (lub do 16 lat w przypadku tabl. 150 mg) w przebiegu infekcji wirusowych (ryzyko wystąpienia zespołu Reye`a). 

Skład

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Znaczna część podanych poniżej ostrzeżeń dotyczy kwasu acetylosalicylowego stosowanego w dawkach 1-3 g na dobę i wystąpienie tych reakcji jest mało prawdopodobne przy stosowaniu małych dawek. Ostrożnie stosować w przypadku nadwrażliwości na NLPZ, leki przeciwreumatyczne lub inne substancje alergizujące (stosować wyłącznie po rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści), podczas jednoczesnego podawania leków przeciwzakrzepowych lub ibuprofenu, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek, chorobą wrzodową lub krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie, niedoborem G-6-PD.

Tabl. 75 mg ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Ostrożnie stosować u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, katarem siennym z polipami błony śluzowej nosa oraz u pacjentów wykazujących reakcje alergiczne (np. odczyny skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje. U pacjentów ze zwiększoną skłonnością do krwawień (hemofilia, niedobór witaminy K), przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (np. pochodne kumaryny lub heparynę - z wyjątkiem leczenia heparyną w małych dawkach) zastosowanie kwasu acetylosalicylowego należy rozważyć, uwzględniając stosunek ryzyka do korzyści.

Nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, zwłaszcza okulistycznym i otologicznym. Kwas acetylosalicylowy, nawet w małych dawkach, hamuje wydalanie kwasu moczowego. U pacjentów ze zmniejszonych wydalaniem kwasu moczowego, może wywołać napad dny moczanowej. 

Ciąża i karmienie piersią

Preparat nie powinien być stosowany u kobiet w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne (zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewień wrodzonych). Kwas acetylosalicylowy w dawkach 100 mg na dobę lub większych jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Kwas salicylowy i jego metabolity przenikają w niewielkich ilościach do mleka kobiet karmiących piersią. Podczas krótkotrwałego stosowania salicylanów przez matki, nie stwierdzono występowania działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, przerywanie karmienia piersią nie jest z reguły konieczne. W przypadku regularnego przyjmowania dużych dawek kwasu acetylosalicylowego, karmienie piersią powinno być wcześniej przerwane.

Stosowanie innych leków

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego z metotreksatem

• w dawce ≥15 mg na tydzień jest przeciwwskazane, gdyż kwas acetylosalicylowy nasila toksyczne działanie metotreksatu na szpik kostny;
• w dawkach <15 mg na tydzień zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.

Ibuprofen stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym może osłabiać hamowanie agregacji płytek krwi przez ASA. Łączne stosowanie ASA z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna) może nasilać działanie przeciwzakrzepowe.

Podawanie innych NLPZ, w tym salicylanów w dawkach ≥3 g/dobę zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawień z przewodu pokarmowego i uszkodzenia nerek. Jednoczesne stosowanie ASA z SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. ASA stosowany łącznie z lekami nasilającymi wydalanie kwasu moczowego (benzbromaron, probenecyd) osłabia działanie leków przeciwdnawych, podawany z digoksyną zwiększa jej stężenie we krwi. ASA nasila działanie leków przeciwcukrzycowych. Leki trombolityczne lub inne leki hamujące agregację płytek krwi (np. tyklopidyna) stosowane łącznie z ASA mogą zwiększać ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków.

ASA w dawkach ≥3 g/dobę osłabia działanie leków moczopędnych. ASA może nasilać działanie ototoksyczne furosemidu. Glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona) stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym zwiększają ryzyko choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, zmniejszają stężenie salicylanów we krwi podczas kortykoterapii oraz zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów.

ASA w dawkach ≥3 g/dobę zmniejsza przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Kwas acetylosalicylowy zwiększa toksyczność kwasu walproinowego, natomiast kwas walproinowy nasila działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego. Jednoczesne stosowanie NLPZ i cyklosporyny lub takrolimusa może spowodować zwiększenie działania nefrotoksycznego tych substancji. Zaleca się monitorowanie czynności nerek. Jednoczesne spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. metamizol Jednoczesne stosowanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może zmniejszać działanie hamujące kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Z tego względu metamizol należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach w celu ochronnego działania na układ sercowo-naczyniowy.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Działania niepożądane

Często: zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha. Mogą wystąpić: zwiększone ryzyko krwawień (krwotok okołooperacyjny, krwiaki, krwawienie z nosa, krwawienia z dróg moczowo-płciowych, krwawienia dziąseł), wydłużenie czasu krwawienia, reakcje nadwrażliwości (w tym astma, odczyny skórne, wysypka, pokrzywka, obrzęk, świąd), zaburzenia serca i układu oddechowego, zawroty głowy i szumy uszne.

Rzadko: stany zapalne żołądka i jelit, choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (bardzo rzadko krwotoki i perforacje), przemijające zaburzenia czynności wątroby ze zwiększeniem aktywności aminotransferaz.

Bardzo rzadko: ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia czynności nerek, hipoglikemia.

Rzadko lub bardzo rzadko: krwotok z przewodu pokarmowego i krwotok mózgowy (szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym i (lub) podczas równoczesnego podawania leków hemostatycznych, które w pojedynczych przypadkach mogą potencjalnie zagrażać życiu). Krwotok może prowadzić do ostrej lub przewlekłej niedokrwistości w wyniku krwotoku i (lub) niedokrwistości z niedoboru żelaza (np. w wyniku utajonych mikrokrwawień) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość, hypoperfuzja.

Adres producenta/dystrybutora