Diclogel 10 mg/g, żel o działaniu przeciwbólowym, 100 g

Dawkowanie

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat

Należy aplikować cienką warstwę żelu Diclogel na zmienione miejsca 3 do 4 razy na dobę, w

zależności od potrzeby (około 2 do 4 gramów, ilość odpowiadająca wielkości owocu wiśni do

rozmiarów orzecha włoskiego) i wcierać delikatnie.

Skład

Substancją czynną leku jest diklofenak sodowy. 1 g żelu zawiera 10 mg diklofenaku sodowego.

Pozostałe składniki to: glikol propylenowy, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), triglicerydy kwasów

tłuszczowych o średniej długości łańcucha, karbomer 980, hydroksyetyloceluloza, propylu

parahydroksybenzoesan (E 216), metylu parahydroksybenzoesan (E 218) oraz woda oczyszczona.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Diclogel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Występowanie ogólnoustrojowych skutków ubocznych po miejscowym zastosowaniu diklofenaku jest

mniejsze w porównaniu z częstością występowania działań niepożądanych podczas doustnego

stosowania diklofenaku.

Istnieje możliwość wchłonięcia przez skórę leku Diclogel, dlatego nie można wykluczyć

występowania objawów ogólnoustrojowych. Ryzyko wystąpienia tych objawów zależy między innymi

od czynników na odsłoniętej powierzchni skóry, zastosowanej ilości i czasu ekspozycji.

Bezpieczeństwo stosowania NLPZ na skórę: Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre

z nich śmiertelne, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne

martwicze oddzielanie się naskórka związane z podawaniem NLPZ. Ryzyko wystąpienia działań

niepożądanych jest większe na początku leczenia, a w większości przypadków objawy pojawiają się

w pierwszym miesiącu leczenia. Stosowanie leku Diclogel należy przerwać w momencie pojawienia

się pierwszych oznak wysypki, zmian na błonie śluzowej lub innych objawów nadwrażliwości.

Lek Diclogel należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą i wrzodem trawiennym w przeszłości.

Lek Diclogel należy stosować tylko na nieuszkodzoną powierzchnię skóry. Należy unikać kontaktu

żelu Diclogel z okiem oraz błonami śluzowymi (np. w jamie ustnej). Leku nie należy połykać.

Nie jest zalecana ekspozycja skóry leczonej lekiem Diclogel na działanie promieni słonecznych.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Nie stosować leku Diclogel w ciągu trzech ostatnich miesięcy ciąży. W ciągu sześciu pierwszych

miesięcy ciąży nie należy stosować leku Diclogel, chyba że jest to konieczne i zalecane przez lekarza.

W razie konieczności stosowania, należy podawać jak najmniejszą dawkę przez jak najkrótszy czas.

Po podaniu doustnych postaci leku z substancją czynną diklofenak (np. tabletek) mogą wystąpić

działania niepożądane u nienarodzonego dziecka. Nie wiadomo, czy to samo ryzyko dotyczy leku

Diclogel podczas stosowania na skórę

Karmienie piersią

Lek Diclogel przenika do mleka kobiet karmiących piersią w niewielkich ilościach. Lek należy

stosować w okresie karmienia piersią jedynie po zaleceniu lekarza. W takim przypadku lek Diclogel

nie powinien być aplikowany na piersi karmiących kobiet, jak również na duże powierzchnie skóry

lub długotrwale.

W przypadku potrzeby uzyskania dalszych informacji dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży

lub karmiących piersią należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach, stosowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak diklofenak, mogą zmniejszać skuteczność leków

moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami

czynności nerek (na przykład pacjenci odwodnieni lub w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności

nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II (leki stosowane w

leczeniu nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca) i inhibitora cyklooksygenazy (np.

diklofenaku) może powodować pogorszenie czynności nerek, w tym możliwość ostrej niewydolności

nerek, która zwykle jest odwracalna. Wystąpienie tych interakcji należy rozważyć u pacjentów

stosujących diklofenak, szczególnie, jeśli stosuje się go na dużych obszarach skóry przez dłuższy czas,

w połączeniu z inhibitorem ACE lub antagonistą angiotensyny II (leki stosowane w leczeniu

nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca). W związku z tym należy szczególnie ostrożnie

stosować tę kombinację leków u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio

nawodnieni i należy przeanalizować potrzebę monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu

jednoczesnego leczenia, a następnie okresowo. Ponieważ ogólnoustrojowe wchłanianie diklofenaku

z miejsca stosowania jest bardzo małe, takie interakcje są bardzo mało prawdopodobne.

Adres producenta/dystrybutora