Rennie Antacidum, tabletki do ssania na zgagę, 24 szt. ( import równoległy )

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: dawka jednorazowa 1-2 tabl. do ssania lub żucia. W przypadku wystąpienia zgagi lub bólu można przyjąć dodatkowo 1 lub 2 tabl. pomiędzy zwykłymi porami dawkowania. Nie należy przyjmować więcej niż 11 tabl. w ciągu 24 h. Maksymalny okres samoleczenia przez pacjenta to 7 dni. Jeśli objawy nie ustąpią, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest diagnostyka w celu wykluczenia poważniejszej choroby. Sposób podania. Zaleca się przyjmowanie leku 1 h po posiłku i przed snem.

Wskazania

Objawowe leczenie dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak: zgaga, niestrawność, wzdęcia, nudności, uczucie pełności lub ciężkości w nadbrzuszu, odbijanie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hiperkalcemia i/lub stany powodujące hiperkalcemię. Kamica nerkowa z kamieniami zawierającymi osady wapniowe. Ciężka niewydolność nerek. Hipofosfatemia.

Skład

1 tabl. zawiera 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) i 80 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sacharozę.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy unikać długotrwałego stosowania preparatu. Nie należy przekraczać podanej dawki. Jeśli objawy się utrzymują lub ustępują tylko częściowo, należy zasięgnąć dodatkowej porady lekarza. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek - należy regularnie kontrolować stężenie wapnia, fosforanów i magnezu w surowicy. Preparatu nie należy stosować w przypadku hiperkalciurii. Długotrwałe przyjmowanie leku w dużych dawkach może spowodować wystąpienie działań niepożądanych, takich jak hiperkalcemia, hipermagnezemia i zespół mleczno-alkaliczny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Preparatu nie należy przyjmować z dużymi ilościami mleka lub produktów nabiałowych. Długotrwałe stosowanie leku zwiększa ryzyko powstawania kamieni nerkowych. 1 tabl. zawiera 475 mg sacharozy - pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować leku. Preparat nie zawiera sodu. Jeżeli objawy choroby nie ustąpią po 7 dniach, lekarz powinien dokonać ponownie oceny klinicznej.

Ciąża i karmienie piersią

Po zastosowaniu preparatu przez kobiety w ciąży nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka występowania wad wrodzonych, można go więc podawać w czasie ciąży i karmienia piersią, jeżeli są stosowane zgodnie ze wskazaniami. Należy jednak unikać długotrwałego stosowania dużych dawek. Kobiety w ciąży powinny ograniczać stosowanie tych leków do maksymalnej zalecanej dawki dobowej.

Stosowanie innych leków

Zmiany kwaśności soku żołądkowego, np. spowodowane przyjmowaniem substancji zobojętniających, mogą wpłynąć na stopień i szybkość wchłaniania jednocześnie podawanych leków. Udowodniono, że środki zobojętniające zawierające wapń i magnez mogą tworzyć kompleksy z niektórymi substancjami, np. antybiotykami (tetracyklinami) i syntetycznymi lekami chemioterapeutycznymi przeciwbakteryjnymi (chinolonami) oraz glikozydami nasercowymi, np. digoksyną, lewotyroksyną i eltrombopagiem, co powoduje zmniejszenie wchłaniania. Należy to wziąć pod uwagę, jeśli rozważa się równoczesne podawanie tych leków. Sole wapniowe zmniejszają wchłanianie fluorków i preparatów zawierających żelazo, a sole wapniowe i sole magnezowe mogą utrudniać wchłanianie fosforanów. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie wapnia z moczem. Z uwagi na zwiększone ryzyko hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania diuretyków tiazydowych należy regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy. Zaleca się, by środki zobojętniające nie były przyjmowane równocześnie z innymi lekami, ale w odstępie 1 h lub 2 h.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek, szczególnie u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, może powodować hipermagnezemię (w przypadku środków zobojętniających zawierających magnez) lub hiperkalcemię i zasadowicę, które mogą wywoływać objawy ze strony układu pokarmowego i osłabienie mięśni. Bardzo rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Objawy kliniczne mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Ponadto mogą wystąpić: nudności, wymioty, dyskomfort w żołądku i biegunka, osłabienie mięśni.  Działania niepożądane występujące tylko w kontekście zespołu mleczno-alkalicznego: zaburzenia smaku, zwapnienia i osłabienie, bóle głowy, azotemia.

Adres producenta/dystrybutora